Satit SOLO Exhibition: ‘The Resume”
‘เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ทำต่อไป’ การสมัครงานครั้งแรกของ “สาธิต กาลวันตวานิช” ’ระหว่างวันที่ 10 กันยายน – 4 ตุลาคม 2569 สถานที่ Art Jewel : Siam Paragon
นิทรรศการนี้ไม่ใช่ประวัติชีวิตของชายที่ชื่อสาธิต กาลวันตวานิช เพราะในโลกที่ทุกคนพยายามตะเกียกตะกายหาความสำเร็จ ประวัติศาสตร์ส่วนตัวของคนคนหนึ่งอาจไม่ได้มีความหมายอะไรเลย ตลอด 66 ปีที่ผ่านมา เขาไม่เคยทำ Resume หรือ CV อย่างเป็นทางการ ไม่ใช่เพราะเขาเป็นตำนานที่ใครก็รู้จัก แต่เป็นเพราะชีวิตของเขาขับเคลื่อนด้วย ‘โง่ศาสตร์’ — ศาสตร์แห่งการลองทำสิ่งสนุก ๆ ไปเรื่อย ๆ โดยไม่มีแผนธุรกิจรองรับ และไม่ได้มองถึงเป้าหมายปลายทาง Resume แผ่นยักษ์ในนิทรรศการนี้จึงไม่ได้มีไว้เพื่ออวยความสำเร็จ ประกาศศักดาของชายนามสาธิต หากแต่จัดทำขึ้นเพื่อเปลือยเปล่าความล้มเหลว ความดื้อรั้น และความโง่เขลา เพื่อให้ผู้ชมได้เห็นว่า การเดินทางสร้างสรรค์ที่ยาวนานไม่ได้เกิดจากความฉลาดหลักแหลม แต่เกิดจากใจที่พร้อมจะล้ม แล้วลุกขึ้นมาประสานเครื่องมือธรรมดาอย่าง Head (สมอง) Heart (หัวใจ) และ Hand (สองมือ) ให้ทำงานร่วมกันต่อไป
ผืนผ้าใบในห้องแห่งนี้จึงเปรียบเสมือนการรวบรวมประสบการณ์ทั้งหมด ที่เขามักเรียกว่า ‘DOT’ หรือ ‘จุด’ ซึ่งถูกนำมาถักทอจนกลายเป็นงานศิลปะที่ใช้ความรู้สึกในแต่ละช่วงชีวิตมาเล่าเรื่อง ส่งต่อจิตวิญญาณของคนที่เชื่อว่า ความล้มเหลวในอดีตคือสิ่งเดียวที่หล่อหลอมปัจจุบัน และการลงมือทำในปัจจุบันคือสิ่งเดียวที่จะกำหนดอนาคต เพราะบางทีสิ่งที่เราต้องเรียนรู้อาจไม่ใช่ความสำเร็จของผู้ยิ่งใหญ่ ไม่ใช่การถอดรหัสความฉลาดของใคร แต่คือความกล้าที่จะโง่และสนุกไปกับชีวิตในแบบของเราเอง มีคนเคยบอกว่าสาธิตคือคนที่ ‘เกิดขึ้น ตั้งอยู่ เป็นตำนาน’ แต่นิยามเหล่านั้นคงเป็นเรื่องไกลตัวเกินไปสำหรับคนแก่ที่ยังรั้นจะทำงานชิ้นตรงหน้า สำหรับเขาแล้ว ชีวิตมีเพียงแค่การ ‘เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ทำต่อไป’ และนิทรรศการครั้งนี้ ก็เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของ DOT ต่อไปในชีวิตของเขาเท่านั้น
‘Don't Stop Me Now เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ทำต่อไป’
กาลเวลา วิกฤตการณ์ หรือแม้กระทั่งความตาย ไม่อาจหยุดยั้งการเดินทางของชายที่ชื่อสาธิตได้ ตลอด 6 ทศวรรษที่ผ่านมา คาแรกเตอร์อย่าง Mr. P สะท้อนวัฏจักร ‘เกิด แก่ เกือบตาย’ แต่ก็รอดพ้นและสร้างพลังต่อมาได้เสมอ นิทรรศการ ‘The Resume’ ครั้งนี้ หวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะช่วยเติมพลังให้ทุกคนออกเดินทางค้นหา ‘DOT’ ต่อ ๆ ไปในชีวิตของตัวเอง โดยไม่ยอมให้คำว่า ‘อายุมากแล้ว’ หรือ ‘ถึงเวลาเกษียณ’ มาเป็นขอบเขตจำกัดจินตนาการ เพราะอดีตเป็นตัวกำหนดปัจจุบัน และปัจจุบันคือสิ่งที่เราสร้างเพื่อกำหนดอนาคตของตัวเราเอง "ถ้าสาธิตทำได้ ทุกคนก็ทำได้ แค่สะสม DOT ของคุณไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะถึงวันที่คุณเป็นตัวเองที่มีความเฉพาะตัวที่สุด"